دست خالي ادبيات براي سينما

[ad_1]

مسعود اطيابي معتقد است که سينماگران علاقه زيادي براي توليد آثار سينمايي با اقتباس از آثار ادبي دارند،‌ اما آنچه که آنها را نسبت به اين موضوع بي‌انگيزه کرده نبود منابع کافي در ادبيات معاصر کشور است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران پويا،‌ مسعود اطيابي، تهيه‌کننده و کارگردان سينما
و تلويزيون، درباره کم اقبالي سينماگران به توليد اثر سينمايي در قالب اقتباس ادبي
گفت: به نظر مي‌رسد سينماگران علاقه زيادي دارند تا از روي ادبيات مکتوب، کتاب‌هاي
داستاني و رمان‌هاي خوب اثري را توليد و از آنها به عنوان منبعي معتبر استفاده
کنند، اما آنچه که آنها را نسبت به اين موضوع بي‌انگيزه مي‌کند، نبود منابع کافي
از ادبيات معاصر کشورمان است. از طرفي شايد هم توليد آثار اقتباسي کمي‌برايشان
پرهزينه باشد، اما به اعتقاد من ريشه اصلي اين مشکل کم بودن منابع موجود است؛
وگرنه يکي از آرزوهاي هر فيلم‌ساز خوب اين است که بتواند از رمان‌هاي خوب بهره بگيرد.
وي پيشنهاد داد: به عنوان مثال، رمان‌هايي مثل «بينوايان» در ادبيات کشورمان پيدا
نمي‌کنيم که معروف شده باشند تا فيلم‌ساز بخواهد آنها را به عنوان سوژه فيلمش
استفاده کند. به همين خاطر بهتر است که براي حل اين مشکل، ادبيات کشورمان کمي‌بيشتر
به سمت رمان‌نويسي و داستان‌هايي که مخاطب را به خودش جذب مي‌کنند، برود. ضعف اصلي
ادبيات ما همين مسئله است. ادبيات ما بايد کمي‌خودش را تقويت کند و مردمي‌تر شود،
چراکه تهيه‌کننده و کارگردان هم مسلماً بر اساس همين معيارها به سمت اقتباس مي‌رود
و کاري مي‌خواهند که مخاطب پسند باشند. اين فيلم‌ساز همچنين درباره هزينه‌بر بودن
تبديل آثار اقتباس ادبي به داستان سينمايي و اينکه بعضا نويسندگان آثار ادبي رقم‌هاي
بالا براي فروش آثارشان پيشنهاد مي‌دهند، خاطرنشان کرد: طبيعتا وقتي يک اثر ادبي
قرار است به شکل داستان اقتباسي روايت شود بايد حقوق مادي و معنوي نويسنده اثر نيز
درنظر گرفته شود. در اين شرايط اين موضوع ضوابطي است که دو طرف بايد نسبت به هم به
توافق برسند و مسلما ارزش قائل شدن براي آثار ادبي خودش يک انگيزه براي نويسندگان
است و از طرفي سازنده اثر هم بايد از اين قضيه مطمئن شود که کاري که انتخاب کرده،
آيا مخاطب زيادي خواهد داشت و مردم را به خود جذب مي‌کند. به نظرم مشکل اصلي‌مان
در اين زمينه پيدا کردن منابع خوب است. او سپس به منابع ادبيات کهن کشورمان براي
اقتباس آثار سينمايي اشاره کرد و گفت: ادبيات کهن يک مسئله متفاوت است و به هرحال
جنبه تاريخي پيدا مي‌کند که قطعا هم هزينه‌بر است و بيشتر نهادهاي مسئول بايد از اين
گونه آثار حمايت کنند اما بخش ادبيات معاصر دنبال سوژه‌هاي روز جامعه مي‌گردد. براي
استفاده از ادبيات کهن در سينما همان طور که تاکيد کردم، بايد نهادهاي مسئول دست
به کار شوند. اطيابي در پايان تأکيد کرد: به نظرم حداقل بايد هرچند سال يک بار ما يک
اثر اقتباسي از آثار معروف خودمان مثل شاهنامه و … داشته باشيم و لازمه اين کار
اين است که ادبيات روز ما بايد آنقدر جذاب بوده و تيراژش بالا باشد تا تهيه‌کننده
و کارگردان از آن‌ها استفاده کند. اگر ادبياتمان بيشتر به سمت رمان‌نويسي حرفه‌اي
برود قطعا مشکل اقبال کم سينماگران از اين حوزه هم حل خواهد شد.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *